“Ben gibi! ”
Acılar çekesin her saat başı
Hayaller kurup da, dök sen gözyaşı
Mehtaplı gecelerde, hep ismimi anasın
Ettiğini bilirsin, benim gibi yanasın
Tutuşsun kor olsun, solsun bedende rengin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiiriniz anlamlı ve güzel bir çalışma olmuş tebrikler. (arkadaş listeme eklemek isterim sizi izniniz olursa tabi)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta