Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sakin ve gözlem dolu bir yaşantım oldu. Kendim pek dertli olmadım, çevrem ise ayrı bir konu. Çevreme, aileme, dostlarıma yardımcı olabilemek için hep gözlem yaptım, anladım. Yazabiliyor muyum emin değilim hala ama duygularım bir kişiye bile dokunsa yeter bana.
