Ahmet Telli Şiirleri - Şair Ahmet Telli

I
Gittin ya; denizlerin çekilmesi
Dalgaların eğilişi, turnaların göçü
Bunu anlattın bana, bir rüzgâr
Bunu fısıldadı geçip giderken

Dipte: Acının ve can sıkıntısının
Boşluğun ve en beterin dibinde
Solungaçları tıkanmış bir balık

Ara sıra yokluyor cürufun içinde
Sınıyor kanattan ucuyla bir zoka

Kerbelâ’ya dönse de günler birer birer
yakıp kavursa da bağrımızı çöl ayazı
sevinçler büyüyor kavgalar büyüdükçe
ve âsi bir tay gibi şahlanıyor içimizde.
Sevda bir yanda büyüyor, zulüm bir yanda
öylece akıp gidiyor günler aylar ve yıllar

Uç verirken yüreğinin kıvrımında
Sürgün sancısı solgun bir gülün,
Ağar gözlerinin yorgun peteğine
Bal acısıyla yüklü hüzün
Ve dinlenir göğsünün harmanında
Yaman koşucu bekleyişlerin.

Ayrılıkların puslu aynasındadır
bekleyişlerin solgun yüzü
Bekleyişler ki demlenişidir sabrın
damıtır sessizliği ve üzüncü
damıtır gurbetin kavruk memesinden
ve emzirir

II/

Tepemizde dönüp duran akbabalar
uzak, çok uzak çöllerden gelip
düşürürken gölgelerini üstümüze
her nasılsa aramızda bulunan

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm
Bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ
Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı
Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle
Zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar
Dursam ölürüm paramparça olur dünya

Derelerden geçtiydik seninle, azgın
Nehirlerden, çöl yalnızlıklarından
Sesin bir çavlandı güllerin fecrinde
Her yol ağzında bir daha öpüşürdük
Böğürtlen kokardıo tedirgin boynun

I

'hayyam, yalnızdın sevgilinin yanında
şimdi gitti, artık ona sığınabilirsin'

rivayetdi ve zaman sakin