Hey dünyayê Hey dünyayê
Ê jıvır çu êdin nayê
Kâni bavo kâni dayê
Şefaat ya Resulellah
Çı dünyaki bê feydeye
Ben bir garip neferim
Gariplerledir yerim
Gönlüm ziyaya muhtaç
Işık ve nurlara aç
Mukadderde ne var ise elbette yalnız o olur
Hep yüz diye ısrar etme kısmetin doksan da olur
Bütün insanlar bir olmaz bir kısmı noksan da olur
Ben ben deyip durma sakın sen hiç olmasan da olur
Mala, mülke çok özenme kısmetse senin de olur
Kulak ver bana sen ey insanoğlu
Sakın ha dünyayı ebedi sanma!
Geçici lezzetlere aldanarak
Nefis ve şeytanın fikrine kanma
Zevk-u sefanın içine dalıp ta
Neden daima kötüyü emredersin ey nefis?
Şeytan ile birlik oldun amacın ne ey habis?
Bakıyorum senin gayen beni çukura atmak
Değerlerimi gasp edip üç beş kuruşa satmak
Ey Âh-u enin eden
Hasta biraderlerim
Senin kulaklarına
Küpe olsun sözlerim
Hastalığa bakıp ta
Bitti ömür sermayesi nasıl da geçti zaman
Ömür denilen nedir ki son bulabilir her an
Ömür dediğin bir gündür O gün ise bugündür
Meçhuldür gelecek zaman öyleyse gün bugündür
Nerede kaldı insanlık, hani nerede Müslüman
Vicdanlar satılmış, Allah korkusu yok, gözleri bürümüş kan
Kin, öfke, nefret ve zulüm
Katliam, gözyaşı, kan ve ölüm
Her derdin devası var ölüm ise çaresiz
Her yerde kol geziyor geliyor sessiz sessiz
Ölümdür her hanenin ışığını söndüren
Odur herkesten sonra o mekânı terk eden
Yeryüzünde bir şahit semalara yükselen
Göklere baş kaldırmış olmuş birer gökdelen
Şahadet parmağının sanki birer misali
İlahi şahlanışın görkemli bir timsali




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!