....
Teşvikiye yokuşunun sonunda, bir çınar,
Köşe başında ahşap kepenkli bir dükkan,
İçinde bin bir tane renklerin dans ettiği,
Tablolar ve fırçalar, cümbüşü sanki,
Bir gün.
Yokuşu tırmanırken, yolum düştü,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta