Ne zaman seni hatırlasam, kör gecenin ayakları altında bulurum kendimi.
Ne işitsem, ne söylesem içindesin.
Dönüp dolaşıp seni buluşum
ve şarkılar içinde avare oluşum neyin laneti böyle?
Herkesin gitmek istediği ve yanında olmak istediği birileri var.
Gecenin üçü, sabahın körü, hatta cehennemin dibinde olsa bile.
Onlar ulaşılmayacak kadar uzakta değiller aslında.
Sadece yaklaşamayacak kadar mesafeliler.
Sana karşı inanılmaz hatalar yapacaklar.
Sana inanılmaz acılar yaşatacaklar.
Üzülecek, sıkılacak, her şeyden kaçabilecek kadar bunaltacaklar.
Bir müddet sonra geri dönüp her şeyi unutmanı ve olgunlukla karşılamanı dileyecekler.
Belki yorulacağım bir daha koşmaktan
Ayaklarım yerden kesilecek, nefes almakta zorlanacağım ve bir köşeye yığılıp kalacağım öylece.
Susacağım ve en çok ben konuşacağım kimsenin kimseyi duymadığı yerde.
Boğazımdaki yumruğu çıkarıp beynime indirir gibi sarsılarak doğrulacağım sonra.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!