Ahmet Okur Şiirleri - Şair Ahmet Okur

Ben ve Sen kefesindendir asil ve ASIL terazi
Denge ise ALLAH noktasindan saglanir
Adalet ise gram gram yerlesmelidir kefeye
O zaman insan insanligina malik olur..
Sahsimiza gelince bozulursa kefeler
O zaman iman taslari dokulur birer birer

Terbiyesiz, olcusuz dillerden
Ruyami yarim birakan zillerden
Odenmis, odenmemis zarfli billerden
Biktim usandim ALLAH'IM
Saat ziliyle yarismaktan
Kavgali gunumle barismaktan

Beni benden ala anlatan ozani gordum
Kalemi Hakki, adaleti yazani gordum
Mertlik altinda vaatlerini bozani gordum
Ben siirimden ar eder, sairligimden utanirim

Tepeden tirnaga sucladin durdun
Bacimla gorsen nahos sualler sordun
Sen beni pompalardan cok yordun
'sen bilirsin..' diyerek
Vicdanimla basbasa biraktin mi hic?

Aciz kalmıştı Güneş karanlığı silmekten
Cehalet uzaktı gerçekleri görüp bilmekten
Yorgun düşmüştü doğrular yanlışlara eğilmekten
Sen doğunca Güneşin göremediği karanlık kalmadı

Esfelesafilin olmuştu meydanda insanlık

Suclarim var bagislanacaksa
Tercihimdir cezasini cekmek
Gonlum afla simaracaksa
Kabulumdur ezasini cekmek
Gulmek sayilirsa yasamaktan
Ya aglamak nedir bilen var mi! ?

Hangi daglari asmadik ki sizinle! ..
Engel yoktu kiramadigimiz
Hep bir agizdan derdik 'Allah bizimle! ..'
Olmadi oniki'den vuramadimiz.

Zafer dolu gunlerdi o yillar

Ya Muhammet! gel, gel de gor sensiz halimizi
Taslar tartamaz oldu kaldirilmaz vebalimiz
sensiz kabuslar sardi senle baslayan hayalimizi
Ne olur Ya Muhammet gel de gor sensiz halimizi
gel de gidisinle solan guller acsin yeniden
bilirim memnunsun gittigin yerinden

bir tohum ektiler vatana, Anadoluya
Filizler bosu degisti onur-seref doluya
Gunesli gunde tutulduk kara-doluya
Ulubatli Hasanlara YAZIK OLDU

Sulandirdilar insanlik mayalalarimizi

Bir omur hayallere kole kalmis
Dusler bana, gercekler ele kalmis
Gonul dikene, sevda gule kalmis
Yazim gecti guzum girdi kisa
Nerdesin ANAM nerdesin