yüreğim sazımdır benim gönlüm sözüm
basit yokuşlara yorğundur dizim
olsaydı allarla süslü pullanmış dünyada gözüm
şimdi kara olurdu özüme karşı yüzüm
Ahmet kölecioğlu 26-03-2012
ruh bedenle beden ruhla
bir bütünse ayrılmazsa
sen bende bense sende
öyle oldu şu gönlümde
acın benim acım oldu
değer denge zemininde durup
denge değer temelinde olup
değer ve değerlerle dengelenerek
değer ve değer yargılarından
değerde dengeleri dengede değerleri bozmadan
yıpratmadan zedelemeden yok etmeden
nedir bu elem efkar keder hüzün dolu
isyan karışımı duyguların aşka karşı
nedir seni böyle ümütsüzleştiren
bütün çareleriyin tükendiği
çaresizliğin kaderini bir örümcek ağı gibi
sardığı duygusuna seni götüren
gözleriyin rengi ahu ona kurban olduğum
saçlarının her telinde tutuşupta yandığım
külerimi üfürüp savurduğun
yetmedimi suna boylum ne diyon
ne diyonda suna boylum ne diyon
kulaklarım sende söyle dinliyom
canım bir tanem
hayatımın anlam ve manasında
varlığının duygusuyla
derin hisler yaşadığım
doyumsuzluğunun
doyumsuzluk deryasından çıkamadığım
Aşkın esas özünde oluş aşkı verip yaşatanda yok olup var oluştur
sahiplenmek türlü çeşittir el koymak hükmetmek bağlamak enğellemek v,s v,s
peki şimdi bütün bunların yok oluşla bir bağlantısı kurulabilirmi
yok olup var oluşa ne kadar ters değilmi dolayısıyla aşkın esas özüyle
sahiplenme apayrı durumlardır bu sahiplenme benin eğoizmiyle
on dokuz mayıs bin dokuz yüz on dokuzda çıktı samsuna
ülkenin istikbalini ülkenin kurtaracağını ilan etti halkına
bir güneş gibi doğarak vatanın o anki kara bahtına
son verdi yenilğiyi kabullenen saltanatın tahtına
amasyada yayımladı genelğeyi
dertlerin durağı oldum
dertli dertli ötme bülbül
sevda yelleriyle dondum
sevgiliden bahsetmeyin
kabuslarla günüm geçer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!