anlatamadım ki sana gerçeği
elimle tutamam uçan serçeyi
vuracaklar bir gün acı pençeyi
işte o zaman yar çeken sancıyı
her türlü fitneler gezer evrende
var varıma varım varıma varım aklıma
aklım bana bende beni çağırıp dedimki
sen sen ol bende ben olma
bende ben olmaya kalkma
ben beni hiç sevmiyorum ben benden gıcık alıyorum
ben dediki ben senim sen niye ben olmuyorsun dedi
sevmek yok olmaktır sevğilide
sebep neden aramadan
damarda kana karışmaktır
kalpte her nefes atmaktır
gören gözün bebeği
madde manaya mana mevlaya
canlı cansız varlık ait hüdaya
zikri kainatın aşka sevdaya
uyan gönül uyan dalma rüyaya
Ahmet kölecioğlu 14-09-2005
aşkın çocuksu bir masal olmadığı bir gerçek
beynindeki algı gönlündeki duygu yoksunluğu
çocuksulaştırıyorsa bir şey diyemem
mesela sendeki beyin algısı gönül duygusu gibi
sen ne kadar beyinsiz birisin böyle
vay benim çaresizliğin çarmıhında umutsuzca
umutsuzluk dehlizinin kör karanlığından
boynu bükük bakan laf dinlemez gönlüm
senki sevdasını aşkını
zaman geçmişinde bitirmiş
yada aşktan öyle bir darbe yemiş
yaşam umudunu yitiren
yada yitirme aşamasına gelen
karamsarlık karanlığında
kaderine küs bakan
dert dolu kahırlarla günü akşam olan
gönül yürek ruh şu söze mahkumdur
fıtratı kainatın aslındaki sırla
varlıkta vücut bulması
varlığındaki gerçeğin özündeki
hakikattandır
Ahmet kölecioğlu 28-05-2006
kolaymı sanıyorsun benim için yanıp tutuştuğum halde
ruhum cayır cayır yüreğim perme perişan
gönlüm hasretin pençesinde
aşkın sahip olduğu kudret ve gizzem güzelliğini
gönül yürek ruh dünyasında
sadaakata sadıklık samimiyetiyle yaşamak
yaşayabilmek yaşatabilmek
bir olağan üstülüğü yaşamak gibi bir şey
bundan dolayı aşka inanmak




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!