Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

GÜL DEVRİ

-yahut-

(Öyle Böyle Böyle)

GÜNAH İKLİMİ

Felakettir yağan gün boyu üstümüze
Gazap aktı durdu gökyüzünden üstümüze
Canımızı bulduk biz terkedilen o yerde
Bir gün ansızın kente indik sessizce

Gözlerinde kayboldum bu akşam
Seni Mihrabat korusunda bulsam
Çamlıca’da mehtaba çıkarken
Gözlerine doya doya baksam doya doya

Uykusu kaçmış bir gemi demirliyor limana

GÜZELLİK ANITI

Bir düşünün bulacaksınız kendinizi nerede
Tüm düşmanlıklar böyle başladı
Böyle başladı yalnızlıklar
Böyle başladı aşksızlık

HAKİKAT YOLUNDA

Hakikati durduramazsınız ellerinizle
Söndüremezsiniz ilahi ışığı nefesinizle
Her dem yeniden kazanmak gerek
O ışığı o güneşi o hakikati o gerçeği

HAL-İ Pür Melalim

2

Ben bir tek Allah’a inanırım
Ben de bir tek varlığım kendi başıma

HALİ PÜR MELALİM
3
Yalan değil insanlık
Meşgul ediliyor
Enti- püften şeylerle sürekli
Kilit altına süpürülüyor

HAL-İ PÜR MELALİM
5
Dinlemiyorum artık konuşulanları
Dinlemiyorum artık hiç kimseyi

Azrail’le dolup taşıyor zaman

HALİ PÜR MELALİMİZ


Adam bankalardan kredi alıyor, ödemiyor; ama devletin emekliye verdiği ücretsiz seyahatin yanlış olduğunu, haram olduğunu savunuyor. Sanki kendi yaptığı çok helalmiş. Faizli bankadan kredi çek, sonra ödeme. Nasıl olsa haciz yapılamıyor maaştan. Üzerimde gayrimenkul yok diyor. Yaptığım ev babamın üstüne. Babası da sizlere ömür. Banka onu da haczedemiyor, çünkü Allah haczetmiş onu.
Adam bankada çalışmış bir ömür, emekli olmuş, şimdi faize karşı çıkıyor. Zina serbest diyor, hükümeti eleştiriyor. Adama sormazlar mı faiz alış verişi kişinin annesiyle zinasından beter, sen kimin evini soruyorsun.

HALİ PÜR MELALİMİZ

4

Yaşasın kötülük diyenlerin