Ahmet Ihsan Arac Şiirleri - Şair Ahmet I ...

Evimin girisindeki ayna
Evim olmazdanda evim, ordaydin
Ey evimin girisindeki ayna
Kimbilir neler yansidi camina
Benden once ve benden sonra

Ayrılık üzerine kurulmuş yaşam
Kopmadan olmuyor, olunmuyor
Kuşlar bile ayrılıyor yuvadan
Uçmadan olmuyor, olunmuyor
Ayrılık bir gem, kader seyis
Bazen hayaller bazen yeis

Kazananı yoktur ayrılıkların
Giden de kaybetmiştir arkada kalan da
Kaderde ayrılmak için birleşmişse eller
Ayakta kaybetmiştir o tatlı yanakta

Giden gitsin, gitsin geride kalanlar da

Bir iskeledir aslinda baba. Gemilerin sigindigi firtinali zamanlarda,
Guzel gunlerde ise bombos kalan bir iskeledir baba
Dalgalar seni dovsede sen dalgalari dovemezsin.
Guneste kavrulur, yagmurda islanir sogukta donarsin ama genede ellerine baglanmis hayatlarin halatlarini simsiki kavrarsin.

Donuk bakıyorum babacığım
Çünkü zamanı donduramadım
Senle olan
Bakışlarımı dondurdum bende.
Sende kalan...
Yüreğime sığıntı mısralardan ördüğüm

İklimin sert toprağın taş olduğu bir beldenin yüfka yürekli çınarıydın be babacığım. Cakır bakışların çöl güneşi gibi yaktığı zamanlarda meltem rüzgarı kadar hoş gelen tebessümünü aradık yüzündeki çizgilerde. Ve sen hep o tatlı sert bakışlarınla ürkütürdün en Deli çağımızda tepemize üşüşen en azılı ergenlik şeytanlarını.


Sahip olduğun varlığından daha büyük olan cömertliğin bırakmazdı birşey elinde Çoğuzaman belki ama sen hep kovalardın en helalini rızıkların bıkmadan usanmadan.

Küçükken kahraman olarak girdiğin bu serkeş kalpte hep bir kahraman gibi kalacaksın delikanlı adam.yiğit babam. Bilesinki Tecrübe derelerinin biriktirdiği hikmet deryasından sızdırdığın nüketeler kaldı senden bana benden oğluma bırakacağım.

Gecenin üçüydü
Bir zıpkın vurduğunda yüreğime,
Yüreğim yanıyordu
Kandil kandil
Ve bir baba hakka yürüyordu.

Babasının tatlı kızı,
Mis kokulu gonca gülü
Güzel gözlü bal sümbülü.
Baban seni çok seviyor

Babasının prensesi

Bir ünlem işareti!
Birlikte baba ve kız!
Bir ünlem işareti ay ve yıldız!
Baba ay, kız yıldız
Gökleri ağlattınız

Bahar mı gözlerine kaçtı
Yoksa benim mi gözlerim bahara açtı
Neden fırlar ki kalbim avuçlarına
Yoksa kaderim mi bağrında açtı

Güller mi yanaklarını öpmüş