Ahmet İdrisoğlu Şiirleri - Şair Ahmet İd ...

Kaldırımda oturdumdün akşam,
Popom üşüdü -bağışla-,
Taşlaşmıştı,
Soğuktu kalbin kadar.

Kaldırımlara döktüm içimi,

Bir cahil başım var doymaz günaha,
Affına, rahmete, Rahman’a geldim,
Rahminle yargıla sultanım beni,
Cebrail’le gelen Kuran’a geldim.

İblisin zulmümden kadın mekrinden,

Ne var ötelerin ötesinde,
Hep kızıl kıyamet mi?
Hani söz vermiştin huriler vardı,
Tubalar nerde?

Bir haber yok mu,

Rastladığım o günde umutlarım yitmişti,
Gözlediğim tek mekân topraktı arkadaşım,
Rüzgârlarda savulmuş sevdalarım bitmişti,
Bedenim sararan bir yapraktı arkadaşım.

Açtın gonca gül gibi, yeşerdin son yaşamda,

‘Gel’ diyorsun,
Yollar olsaydı aramızda
Gelirdim,
Yıllar kadar uzaksın gülüm,
Mazi gibi geride,
Gelemem.

İçlerinde bir hüsran var gibiydi Ya Rabbi,
Yalvaran bakışlarla gördük emeklileri,
Yaşamları adeta zor gibiydi Ya Rabbi.
Bir ömür tükettirip kırdık emeklileri,

El açacak haldeler şu ramazan gününde,

‘Onurun onurumdur’ dedim de yüzlerce kez,
Anladın mı anlamını bilemem;
Ben buyum
Muhatabım gururumdur her zaman,
Hiçbir zaman kaldırıp ta
Bir çırpıda silemem.

Seni sevdim kadın anlamaz mısın?
Kalbime hançeri vurdun da gittin,
Allah’tan korkmazsın, bi-niyaz mısın?
Gönülde saklı bir sırdın da gittin.

Sevmedin anladım, sevsen ne olur?

Kim derdi gurbetin yolcuları,
Buluşur da bir yerde ‘merhaba’
Kimin derdiyiz sanki bu gün?
Sen ve ben.

Bir başından bir başına yurdun,

Bir buse ile uyandım bu gece,
Açtığımda gözlerimi bir güzel çehre,
Bir çift gülen göz
Ve gonca dudaklar;
Yüzüme dökülen zülüflerle titredi tenim,
Sendin,