Ahmet İdrisoğlu Şiirleri - Şair Ahmet İd ...

İki damla düşüverdi,
Biri kar,
Soğuk yüzlü,
Ölümce;
Biri şebnem,
Islak, ıslak goncalara,

Hani ya
Kayık yaparsın kâğıtlardan,
Salarsın derenin akarına,
Bakarsın!
Kâğıttan kayıklar gibiyim
Bu akşam,

Çektik, dağlarca mihnetini yaşamın,
Geçtik onca çakıl taşlı yollardan,
Kaldık kimi, durmuşça dizlerimiz,
Daha dün gibi bak,
Anılardaki izlerimiz.
Gel geç heveslerden arındık,

Hani bizim miladımız,
Hani ilk dizelerimi yazdığım,
Hani yedi eylül sabahı,
İlan ettim sevgimi;
Sonra tanıdın beni
Hani?

Toprağına baş koymuş, düşmüş dem bedeniyle,
Buluşur Cennetlerde, Ekrem-i Nebeviyle.

Şahlanmış küheylanca, kükremiş aslanlarca,
Boyamış bayrağını şüheda, al kanlarca.

Yine dönüyorum ellili yılarına tarihin,
Kırık plakçasına,
Hasadı vardır ya hani şu köylerin,
Düven dönercesine.
Altın başakların, kıvrık boyunlarında üzgün
Bir hüzün yaşardım, herkesin sevincine rağmen,

Karlı bir dağın eteklerinde
Yuvarlanmakta bir çığ gibi duygularım;
Bir ejderha ardımda pençeleri,
Dipsiz bir kuyu göçtüğüm.
Sarmalayan karına sarılmak istiyorum çığımın,
Çığ ufalanmış, yok yorganı sarmalayan;

Notalar dudağımda,
Öylece kalakaldım,
Şarkılar yarım sensiz,
Bil, güzeller güzeli.

Tellerimde mızrabın,

Şehrin sokaklarındayım şu an,
Kaldırım taşlarında kayıp ayak seslerim,
Kunduralarımda yitiğim bak,
Bul beni
Kayboldum.

Sen aç kapılarını sevda evinin,
Bulunmaz hiç lezzeti asla sevinin.

Sakın aynanda görme kendi devini,
Yapılmaz yıkmayasın sen gönül evini.