Ahmet Gürlek Şiirleri - Şair Ahmet Gürlek

GÜNEŞİM GÜNÜME KÜSMÜŞ

Canım tenime
Güneşim günüme küsmüş

GÜNEŞİM OLDUN IŞIĞIN OLAYIM

Uykun olayım gözlerinde
Geceleri düşün
Gündüz hayalin olayım

GÜNEŞİM OLSAN

Güneşim olsan
Aydınlatsan gecemdeki karayı
Saçlarından yedi tel bağlayıp sazıma
Çalsam tarayı tarayı

GÜNEŞİN IŞIĞIYDI GÖZÜN

Bir kadehe koyup yüreğimi
İçtim senli duyguları
Üç hali vardı cismin
Maddenin beş hali...

GÜNEŞİN KOYNUNDA MI YETİŞTİN

Güneşin koynunda mı yetiştin
Cehennemden beter yakışın senin
Denizlere sığmazdı sellerin
Her nehirde bir başka akışın senin

GÜNEŞİN KOYNUNDA ÜŞÜYEN GÜZEL

Elfida
Sevdası gönlümde uyuyan güzel
Elfida
Güneşin koynunda üşüyen güzel

GÜNEŞİ ÖPEYİM IŞIĞI İÇEYİM

Dudağın güneş dilin ışık olsun
Güneşi öpeyim ışığı içeyim

GÜNEŞİ ÖPTÜM GÖZLERİNDE

Güneşi öptüm gözlerinde
Karasında geceyi beyazında gündüzü öptüm
Yetmedi sendeki nakış desen
Gönlüme gönlünü dokudum

GÜNEŞİ SARAN KOLLAR BİZİMDİR

İller Avşarların olsun
El değmemiş güller bizimdir
Yollar dağların olsun
Güneşi saran kollar bizimdir

GÜNEŞLER KARANLIĞI DELSİN

Cümle cihan güneşleri karanlığı delsin
Söyleyin Nuh’a daha büyük bir gemi gelsin