gece öğle gelir baş ucunda bekler
gittiğin yollardan bir ses duyarsın
bir gün gelir bir gün geçer
alışamazsın yokluğa öğle dalarsın
o an itiraf eder misin kendine
unutmalıydım seni
beklemekten sıkılan her gün doğumu gibi
geceye inat unutmalıydım seni
ne kadar zor olsa da varlığını silmek göz pınarlarımdan
yine de unutmalıydım seni
O hep yolcusu hayatımın
Ben onun vurgunu
Acı gerçekler: bakılan bir saat
Hep, geç olan vakitler böldü birlikteliğimizi
O yolcu yorgun
Ben her zaman ona vurgun
Ne yazar
“Gel diyeceğim” dedin bana
Ihlamurlar çiçek açarken
Beklerim;
ıhlamurlar kaynamaya yüz tutsa da demliğimde
Kırk yılda bir anılan adlar oldu önce
sonra hepsi kayboldu
sevgi yaşar sanırdık ömür boyunca
vuslatlar hayal oldu
bir kış hatırlıyorum;
yazdan hazırlandığı kışa yenik düşmemeye çalışan
ahşap, iki katlı evmizin bahçesi kar........
bir ses babannemin yorgun dudaklarından dökülen
bahçedeki tavukları uğurlayan hadi; kış, kış, kış
her taraf kar mevsim kış.........
bir tutukluluk yüklenir dilimin bileklerine
gözüm görmez, yüzüm gülmez olur
düş;
ne olur anla ya gel benim ol düşlerden uzak
ya da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!