Ahmet Durgut Şiirleri - Şair Ahmet Durgut

Yürekte Aşk varsa
Pompalar kırmızı deniz...
Nefesinde bir Âşık
Can dolaşır sahilsiz.

Ey Vesvese! Dünya eşeklerini anırtıp duruyorsun...
ŞOV Heykelini diktirip kendine mi tapındırıyorsun.

Matematiğin karakteri...
Fikir beyanında Önyargı.;

Sözle, lâfla "gelişim" olmaz!

Bir şok hazan
Rezaletini beğenemedim,
Bir de şov bahar...

kendim ektim,
kendim yedim,
bu tarlanın acısını...

Nefes alıp verir tüm yaşayanlar
Etlerin terazisidir zaman...
Kemiklerin arazisidir toprak!

Bir İlkbaharın açmış
Can çiçeklerinden
Gülmesini öğrendiyse yüzün,
Sokaklarda yol yorum

Kimseye verilmedi Tebliğden başka yetki
Düşman olmadıkça yön...zamana Cihat düşmez.

Ruhları...
Büyük yapan,
Gönülden
Alkışlandıkları

Arazide hayat bir çöp yığını...
Zaman dert döküyor, asilerin kader gününe!