Selamı saygıyı sunarım candan
Geç kaldı emanet uğraşılardan
şair ahmet razıdır tüm dostlarından
Bir oldum ikide kalamadım dost
Hırçın denizde sığınmaya liman
Ne kadere bu sitem, ne de bahtıma,
Hüzünler yuva kurdu, gönül tahtıma,
Zaman kalmadı artık, büyük ahtıma,
İşte ben gidiyorum, dostlar sağolsun...
Kurşun yarası gibi yaralandı bu bağrım
Dostlara erişirmi bilmem yaralı çağrım
Tutmaz oldular ne kalem ne defter kollarım
Meğer dostluk arkadaşlık çıkar üstüneymiş
Doğan gün gibiydim karanlık geceye döndüm
serin esen yerller gibi
bal damlayan diler gibi
açılmamış güller gibi
bir sevgili istiyoru
kollarına saracagım
Karanlık gecelerime ışık olduğun için,
Doğmayan sabahıma güneş olduğun için,
Titreyen bedenime ateş olduğun için,
SENİ SEVİYORUM AŞKIM
En zor anımda yanımda olduğun için,
Ümitlerim vardı elimden aldın
Sen sevgileri sonsuz mu sandın
Bir özür her şeyi siler mi sandın
Bir fırtına gibi diner mi sandın
bunca zaman gittin günler ay oldu
Özledim inan hayatın mutluluğunu
ektiğin çiçekler açmadan kurudu
derdinden ölsem olmaz haberin
beni unutturan başka birimi
Hazırdım ben de seni bekliyordum
Nerede bu geç kalmasa diyordum
Ve bir gün karşımda duruyordun
Bilmeden mucizenin ta kendisi oluyordun
Anladım ben herşeyi yoruyorum
Bu dünya kimlere kaldı yarapbi
Kimi bir gecede servet harcıyor
Kimi çöplüklerde ekmek arıyor
Bu dünya kimlere kaldı yarapbi
Teselli aradım bakışlarında,
Su gibi çağlayıp akışlarında,
Yoruldum bu aşkın yokuşlarında,
Bundan sonra beni yok say istersen.
Dünler senle yakın, yarın uzaktı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!