Niçin ağlarsın be arkadaşım
Uçsuz kederlere dalarak
Ruhunu gönlünü daraltarak
Canpare, anlatsana arkadaşım
Aksana neşeye çağlayarak
Nedameti at, güzel yaşayarak.
Derin uykuda rüya mı,
Susuz vahada serap mı,
Mavi semada hülya mı?
Yoksa
Geçmişten gelen misafir mi?
Koşturuyorum
Mezarlıkta yiten hayalleri,
Yiten hayatları seyredin.
Sevdiklerinize sevildiklerini
İliklerine kadar hissettirin.
Sevmek masumlaştırır, sevin.
Yalnızca, yalınca sevin.
Sana şiirler yazıp bıraktım
Kendini yalnız hissettiğinde
Oku ve beni hatırla diye.
Avuçlarına gözyaşlarımı bıraktım,
Kederinde yalnız olmadığını bil diye
Sana yaralarımı bıraktım
Her doğan bebek bu dünyaya
Ölüm cezası almış olarak doğar.
Anne karnında herkes bir ama,
Kimi var içinde kimi yoklukta yaşar.
Kader, herkes mecbur yaşlanmaya
Bırakma sonraya, aklı olan anı yaşar.
Belki hatırına gelir anarsin birgün
Unutmaya çalışırken maziyi
Islak gözlerle uzayan yollara bakarsın
Hayal meyal hatırlarsın
Bu yorgun ve yaşlı serseriyi.
Yağmur tutuşur Pınarımda yürek yangınından,
Umut, ufuk kararır hüzün yükselir topraktan,
Suskunluk kaplar şırıltı duyulmaz sulardan,
Uzar, uzar da sarar acımasızca sonsuz hicran
Faydasız, nafile çırpınışlar gelmişse zaman
Zamane ezgileri
Dinlerim nağmeleri
Yavan gelir tınısı
Gürültü mızıkası
Bir o kulakta
Bir bu kulakta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!