Kırılmak sevginin muhkem emaresidir.
Sebepsiz inkisarın neyin nesidir.
Meylim ay'a, bir güzel muradım değil.
Neyleyim kıskanmanı suçu gönlümün değil.
Evrene fener olmuş etme hilal ile kendini kıyas.
Ya yönüm buldurur ya kendim oldurur ondandır iltimas.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta