Yüreğimin ıssız çöllerinde esen bir rüzgar uğultusu gibidir bende adın
Yalnızken bile söylemekten,söyleyip incitmekten korkuyorum
Her harfinde ayrı bir titreme alır beni baştan ayağa
Her hecesinde ne hoş ezgiler fısıldar kulağıma
Ayazı vurur derinden derinden isminin ilk hecesi
Ortasında okşar ruhumu serin bir ilk bahar akşamı gibi
Ardından yapraklar döken son bahar ağaçlarını andırır gibi
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta