Koşarken sana tabanı delik ayakkabılarımla
Ensemden içeri girerdi buz gibi ter.
Ama merak etme hasta etmezdi,
sarılınca sana kırk çeşit çiçek kokusu gelirdi burnuma.
Şifa diye dağ bayırdan toplananlardan
Sonra sen gittin, yeni ayakkabılar aldım kendime, bir de yemin ettim terlememeye.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta