dahası kalmadı
anacak bu kadarı yaşanabilirdi insan olmanın
doruklara tırmanmış bir sevme
ancak böyle kirletilirmiş
kefenlenmekten acize düşmemiştik ya
ölüme kucaklanmıştıkya
arsız bakışlardan geri kaldığımız kadar
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta