Hangi ağzı ile soframda lokma,
Yedi,içti, durdu, yuttu, ahlaksız.
Çömdüğü sofraya nankörce bakma,
Huy edinmiş meğer, etti ahlaksız.
Her yol mübah olmuş,özde ahlaksız,
Çapsız olan kalır, adsız ve namsız,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta