Ruhlar âleminden geldik dünyaya.
“Bir ağaç altında kadar durmaya.”
Yolcuyuz; yolumuz gider ukbaya.
İyiyi kötüyü seçersin bir gün.
İnsan bir yolcudur dünya da gurbet.
Ebedi yurdumuz bizim ahiret.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nurettin kardeşim çok harika bir şiir yazmışsın tebrik ediyorum eline yüreğine sağlık Allah'a emanet ol
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta