Ahir Zaman Şiiri - Ehyet Dumlu

gri meyhanelerin nemli duvarlarında güneşin paslı kokusu var
uçmayan uçurtmalar ve neşesiz çocuklar
annelerin karnında nesepsiz tohumlar var
ne denizin kokusu, ne de simit yiyen martılar,
çamura boyalı gökyüzünde çirkin akbabaların korosu var

bülbüller yok bağlarda,
baykuşlar meydanlarda,
saksılarda güllerin yetiştiği balkonda tünemiş yarasalar,
tozlu, sisli bir hava ve sırtlan homurtusu,
altın yeleli aslandan habersizdir ormanlar

kulakları parçalar çirkin çirkin şarkılar,
sakız şişer ağızda
edep yoksulu kızlar
dolaşırken sokakta
gençlerin beyinleri uyuşmuştur mey ile
ev reisi babalar diskolarda sabahlar,
evdeki anaların koynunda filintalar

veletlere dadılar,
nine ve dedelere seccade ve tesbih var,
ecdadımın kemiği sızlıyor mezarında
her minarede sala, her tabutta bir mevta
hepsinde aynı nida
ölüm var, ölüm var...

01.01.2026 Ehyet DUMLU