Bu dil-i evrâkda hattuñ âh-ı şâhumdur benüm
Servi-i sebz-i kabâ-pûş ol efendümdür benüm
Ben Hüseynîyem şehâ kim Kerbelâ abdâlıyam
Tîr-i müjgân ile sînem bir nişânumdur benüm
Çarh elinden kanlar ağladan şafak gibi baña
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta