Hâr-ı müjgândan hezârân pâre olursa yürek
Ğonca-veş éy ‘âşık-ı şeydâ dilüñ tutmak gerek
Sînesini çâk éder seyl-âb-ı eşkümden zemîn
Başına odlar yakar her subh âhumdan felek
Tağ u taş fürkatde kan ağlamağa feryâd içün
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta