Ahh insan...
Kendi icadına köle olmayı nasılda başarmışsın.
Güneşin doğuşunu, batışını yakalayamadan ömrün geçiyor.
Doğadan bir habersin.
Evlatlarımıza daha iyi bir gelecek için bu kadar çok çalışıyoruz bahanesi ile bezenmiş ebeveynler kuşatmış dört yanımızı..
Onların nasıl büyüdüğünü kaçırıyorsun!!!
Kitap kokusunu duymadan, bir canlıyı okşamadan, en önemlisi ruhunu nasıl besleyeceğini bilmeyen robotlaşmış mekanik insanlar dolaşıyor yer kürenin üzerinde.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta