İklimim olurdu rengin rüzgarın
Fermanım olurdu çatık kaşların
Dermanım olurdu seven bakışların
Ne yöne aktığını bilemezdim ben
Bazen yağış olurdun yağardın
Şimşekler de çakardı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İşte sorun da bu ya ne zaman ne olduğunu bilememek, harekete geçtiğinde geç kalmış olmamak. Dost selamlar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta