Sevgi peşinde koşan, sevgiye aç yolcuydum
Tutarak ellerimden bir gülistana koydun
Çoraklaşmış gönlümün hayat iksiri suydun
Beni mi kurban seçtin, bunca insan içinden?
Ayrılmaz sevgiliyiz hatıralarınla ben.
Ellerin ellerimde, cenneti düşlemiştik
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta