Öksüz bir çocuğu birkaç şımarık çocuk
ortaya almış dövüyordu.
Tam o sırada bir el uzandı;
çocuğu aralarından çekip aldı,
gözyaşını sildi, karnını doyurdu,
başını okşayıp sessizce gitti.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta