Ey benim mahzun gönlüm!
Bil ki “Ahde Vefa’dır” yiğitliğin başı
Çünkü o’nda bulunur iman meyvesi
O getirse de dert yüklü kervanları
Yine götürendir mutlu diyarlara yanındakini
O’dur Rabbin Ahdi İfa’sını tecelli ettiren
Ve yine o’dur insanı insana sevdiren...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta