udi bir hüzün taşırken avuçlarımda
yüreğimden kelimeler göçer yokluğuna…
gitti/n
peşinden kıyılarıma sokulan maviliğin…
sökülürken tırnaklarımdan hatıran
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



