Ölüm sessizliğine büründü zaman
Dökülüyor karlar çıplak bedenlerimize
Gündüzler hayallerimiz kadar derbeder
Geceler ömrümüzün çekilmez yükü
Boşlukta uçuşuyor terkedilmiş türküler...
Canlar kendi yalnızlıklarında kayıp
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
