Ölüm sessizliğine büründü zaman
Dökülüyor karlar çıplak bedenlerimize
Gündüzler hayallerimiz kadar derbeder
Geceler ömrümüzün çekilmez yükü
Boşlukta uçuşuyor terkedilmiş türküler...
Canlar kendi yalnızlıklarında kayıp
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
