Siz uzaklardaki siz, ben Ahaşendeki ev
zamana inat varlığım
bitmiş değil, tükenmiş değil; yorgun ama
hala temsili durumunda geçmişin
bütün yıpratışlarına karşı havanın, suyun, alevin.
nice ağlamalar nice sevinçler var
bağrıma gömdüğüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta