Ah Yar
Benim derdim kendim ile Varamadım bir menzile.Yüzüme örttüm hicabı Görmez beni zülfüm bile.
Ah damlar yar hal dilimden Gariplik bakar gözümden Kalbi mecruh bir amayım Gül beklerim yar elinden.Kaç kervan geçti şu çölden Su içmedi can gönülden Kurudu ah yar Gülizar Bülbül geçmez bu çileden.Bırak har kalbe dolansın Sen aşığa hal sorarsın.Gül yaprağı düşmüş suya Dem ve dem vecde boyansın.Ey gönül senden bizarım Aşiyan olsun mezarım Toprağı giryedir aşkın Makberimi bülbül kazsın.Ah yar ah yar ah yar ah yar Bu aşk beni nurla yakar Aşık dert etmez visali Her kalp sevgili de yaşar.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta