İmreniyorum sokakta yürüyen iki sevgiliye
Birbirlerini ölesiye sevmesine
En önemlisi de birbirlerine karşılık vermesine
Şu kararan gökyüzünün en güzel anında
El ele tutuşuyorlar keşke biz de...
Birbirlerini öpüyorlar sarılıyorlar keşke biz de...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta