Temiz boş bir sayfa
beyaz bir kağıt koparıyorum
karalama defterimden
ve yazıyorum itinayla
hem de el yazısıyla
yalniz bir şey var ki üzüldüğüm
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bazen duyguların kağıda dökülmesi zordur. Şair böyle zamanlarda şiirini yüreğinin sayfalarına yazar, o beyaz kağıt sayfalara ise parmak izlerini bırakır gider.
Bir insan için önemli olan geride kalan temiz sayfalarda onun imzası olan parmak izini bırakmasıdır. Anlam derinlerde çoğunluğun görmediği görünmeyendedir. Belki o telefonlarda sonsuzluğa yürüyen sevdiklerimizin parmak izleri var; belki acı bir haberi vermek için çalıp duruyorlar. Bu, şiirin bir sırrı olarak kalmalı. Şairi selam ve saygılarımla birlikte tüm içtenliğimle kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta