Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
güzel bir çalışma olmuş kesra bey
Bazen duymazlar azize.
Bravo
En büyük mutluluk, Allah'ın dur dediği yerde durabilmek.
Konuşmadan geçmek gerek bu yolun kıvrımından.
Kendi türküsünü söyleyen mezarlık kuşu gibi.
Şiiri üslûbuna yakın oluşundan seviyoruz şems vakti.
D/okunduğu her şeye kişiliğini, adeta ruhunu katar aşk.
Bir kelimenin, cümlenin anlamını baştan sona değiştirebileceği gerçeğine inanırım teheccüt vakti duada.
Bir sır daha var, çözdüklerimizden b/aşka, geç öteye diyen.
Yüreğinize sağlık selam ve dua ile
Sadece mistik bir ruh aleminde dön ha dön ,döndükçe akılları karışmış iyice.
Tebrik ederim
Duyarlar elbet...
Sufiler "duyarlıdır" zira...
Sadece... O çığlığın peşi sıra sürüklenmenin adı nedir, onu da düşünürler.....
Tebrikler Kesra Bey..
Sufiler için yazdığınız bu güzel şiir için sizi canı gönülden kutlarım.Selam ve dua ile.
Sanmıyorum duymazlar. Duysada bir şey yapamazlar
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta