Ah, şu insan yavruları...
ah, şu insan yavruları yok mu?
onları, onları nasıl anlatmalı?
Doğarken hepsinde aynı ten,
aynı duyu, aynı koku...
büyürken hepsinde aynı sevinç,
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Harikasın, kelamında ki anlam çok çok hoş ve derin. sevgi fışkırıyor her kelimesinde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta