Bir kâbus gibi, çöker üstüme,
Birazcık uyku, girmez gözüme,
Dert ile kederi, salar üstüme,
Ah şu geceler, zalim geceler...
Bu durgunluğu, ruhumu sıkar,
Zincir olur, bedenimi sarar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sıkıntılı bir geceyi çok açık, seçik ve akıcı; ne güzel anlatmışsınız.
geceler geceler.....................harika kaleminiz daim olsun.........Saygılar
Şiirleriniz hem çok güzel hemde birer şarkı olsalar ne güzel olurlardı.
ah şu geceler... kasvet dolu geceler.. İyi anlatmışsınız geceleri.. Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta