İnsanlar, şu garip insanlar.
Bazen korkar, bazen şaşırır,
Sever, üzülür insan.
Ama hepsi aynı şey, akılda.
Üzüldüğü için şaşırır,
Şaşırdığı için sever,
Sevdiği için üzülür, sonra,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta