Gözlerine ramak kala başımı çıkardığımda sudan
Çehremi yağmur kurşunlarına mesken ettiğinden beri
İki muhal arasında mahdud nefesimi pervasızca kullanmaya mecbur kılındım
Sırtıma, ağrılı ve yanık sırtıma şimdi gözlerin gerek
Ölmek için bile kirpiklerin, gözlerime son mesken
Çehremde kömür karası, ellerim titrek ve estağfirullah çekiyor dilim
Zavirada müebbet bir rutubet, hücremde çelik parmaklık ve neynevada aşkları bileyen hararetli kum taneleri iken tenim
Bunca yıl yaşadım
Elime ne geçtiyse yitirdim
Biraz daha yaşayacağım
Yalnız bir şey biriktirdim
Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce
Devamını Oku
Elime ne geçtiyse yitirdim
Biraz daha yaşayacağım
Yalnız bir şey biriktirdim
Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta