Gözlerine ramak kala başımı çıkardığımda sudan
Çehremi yağmur kurşunlarına mesken ettiğinden beri
İki muhal arasında mahdud nefesimi pervasızca kullanmaya mecbur kılındım
Sırtıma, ağrılı ve yanık sırtıma şimdi gözlerin gerek
Ölmek için bile kirpiklerin, gözlerime son mesken
Çehremde kömür karası, ellerim titrek ve estağfirullah çekiyor dilim
Zavirada müebbet bir rutubet, hücremde çelik parmaklık ve neynevada aşkları bileyen hararetli kum taneleri iken tenim
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta