Gözlerine ramak kala başımı çıkardığımda sudan
Çehremi yağmur kurşunlarına mesken ettiğinden beri
İki muhal arasında mahdud nefesimi pervasızca kullanmaya mecbur kılındım
Sırtıma, ağrılı ve yanık sırtıma şimdi gözlerin gerek
Ölmek için bile kirpiklerin, gözlerime son mesken
Çehremde kömür karası, ellerim titrek ve estağfirullah çekiyor dilim
Zavirada müebbet bir rutubet, hücremde çelik parmaklık ve neynevada aşkları bileyen hararetli kum taneleri iken tenim
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta