Yanıp kavrulduğumdu sızım, umutlandığım
Ah/sen biçare yalnızlıklara mahkum
sevgiyi elimden aldılar istemsiz isteksiz kaldım buhranlar içindeyim
hayat bedbaht mı olacak herdaim yakın durmak içlenmek bir adım ötedekine
ağlamak bile yetmiyor insana el değmeden yüz sürülmeden görmeden gitmek hesaba
ve sen geldin aklıma
mıhlanmış yıpranmış hırpalanmış gönlüme
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta