Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Usta işi nefis şiir.
Uzun uzadıya yamak yerini vurucu yazacaksın böyle şiir gibi şiir olsun.
Tebrik ederim.
Üstat, Aşkın sevdanın hasretin ve özlemin kısa ve özlü olarak harika bir şekilde ifadesini okudum. Yürek kaleminiz daim olsun.
daha neleri bırak mıyoruz ki geride hiç yaşanmamış gibi.. öyle donuk öyle mat.üstelik unuttuklarımız var bir yığın halinde... sus-pus içinde....
koşa koşa giderken ölüme...
ömür sadece uçup gidenlerle birikmiş yığınlar toplamı değil mi şair...
biz zamanın eteğinie tutunup sürüklenirken bir çok yaşanmışlık ardımızda kalıyor..
şu kısacık şiir nasıl da düşündürüyor insanı ve nasıl hüzne boğuyor..
gönül dolusu tebriklerimle..
selamlar sevgiler şiir dostu...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta