Geçerde ömrümün baharı yetişemez nefes dediğin
Arş-ı ala ağlar günlerden hüzün olunca ey sevgili
Bin derde sır olmuş ömrüm bahçelerde ot misali
Kopardılar gülümü ah ile inler canı canan bildiğin
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta