Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsan can bedebden çıkınca mı ölür yoksa...?
Tebrikler Ali dost...Kalemin önünde saygıyla eğildiği şairlerden birisin...
Başarıların sonsuz olması dileğimle...
Selamlar...
Finali çok sevdim. Büyüksün Ali! Pardon,BiGali!
Gülgün Çako
Ölümü özel,
Ölümüne güzel....saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta