Beni senden ıraklara
Öğle sürgün ettiler ki
Düşündükçe her an, içim burkulur
Varya, o çocukluğumun yoksulluğu
Hoyratça gezip tozduğum yerlerin
Varya
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Ben de hep övünmişimdir babamın köylü oluşuyla... Ben de köylü olmasam da Anadolulu olmakla övünürüm.. Ne güzeldir Anadolulu olmak.. Bizim Çukurova'nın da böle upuzuuuuuuuuuuun köpük gibi pamuk tarlaları vardır.. İstanbul'da nerde?! Her taraf beton!
rüzgar eser hafif hafif
yaprak düşer dal dal
alıp götürür köylü çocukluğumu
puslu bir dağ
dertli bir çoban
ve yanık bir kaval
türküler çiçek açar dağarcığımda
özlemler uçar dağ dağ
bahar gelir anamın gül yüzüne
ninem kış masalları anlatır
ve anılar üzümlenir yüreğimde
salkım - saçak bağ bağ
rüzgar eser serin serin
yağmur yağar taşar su
alıp götürür beni uzaklara
öten bir kuş
düşen bir yıldız
gülen bir kız
ve taze ıhlamur kokusu
yüreğimde büyür de büyür
anılarla boğulmanın korkusu
Özlem dolu, yapmacıksız ve içinden geldiği gibi söylediğin bu güzel dizeler bana yıılar önce yazdığım bir şiirimi anımsattı, işte o şiirin bir bölümüyle seni selamlıyorum. sevgi ve dostlukla....
Nuri Can / Nijmegen /Hollanda
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta