Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kosova, ah Kosova şanlı ecdadın yurdu
Sırplar seni orada, beni burada vurdu
tebrikler üstadım. keşke gül kokan kaleminiz hep güzellikleri ve mutlulukları yazsa. yanık yüreğinizle beni de yaktınız.Allah mazlumun hakkını zalimden alıcıdır. beyitler halinde yazılmış biçimi ve mnasıyla bir baş yapıt okudum usta kaleminizden .başarılarınızın devamını diliyorum.selam ve dua ile
duyarlı yüreklere her zaman her yerde ihtiyac vardır ..rabbim duyarlı yüreginizi ,dogruları yazan kaleminizi daim kılsın,,,
yahyalıya selam olsun
insanliktan dem vuran assagilik avrupa sözde medeni avrupanin ortasinda dünyanin gözlerinin icine baka baka katliam yaptilar...saygilar
Sayın Mehmet Postallı.
BU şiir okunmak ve düşünmek içindir. yorum yazmak için değil. Ben de bu şiiri okuduğumu belirtmek için bu notu yazdım. Tekrar okuyup tekrar düşünmek için notuma burada son veriyorum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta