Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kısa ama öz,az ama çok bir şiir..kapınızı açtığınızda güler yüzlü bir komşu ya da pencerenizi açtığınızda selam veren bir yakın dosttan mahrum olmak kötü bir durum elbette ...
dilerim yine çok sevdiğin bir komşun olur şiir için teşekkürler..
İyi komşu dünyalara bedeldir...Kim ne derse desin...Yüreğinize sağlık.
Sizi anlıyorum.Dilerim en az onun kadar iyisi gelir; her ne kadar kimse başkasının yerini doldurmasa da..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta